زندگی مثل یه جاده توی یه دشــــت قشنــــگه . . .
تموم لـــذت رو از مناظــــرش ببــــر . . .
چون تــــه این جـــــاده یــــه تابلو نصـــب شده . . .
کـــه روش نوشـــته . . .
دور زدن ممنـــــــوع
حقیقت رو ازت میخوام
بهم راحت بگو میری
حالا که سرده رویاهام
نمیدونم کجا بود که
دلت رو دادی دست اون
خودت خورشید شدی بی من
منم دلتنگیه بارون
یه وقت فکر منم کن که
دلم داغونه داغونه
تو میری عاقبت باز که دستام خالی میمونه
دلم بشکنه حرفی نیست
فقط کاش لایقت باشه
میرم از قلب تو بیروون
که عشقش تو دلت جا شه
دلم بشکنه حرفی نیست
اگه تو یار و همراشی
ولی میشد بمونیو کمی هم عاشقم باشی
نمیدونم کجا بود که دلت رو دادی دست اون
خودت خورشید شدی بی من
منم دلتنگیه بارون
همه فکرش شده چشمات
گاهی دستاتو میگیره
یه وقت تنهاش نذاری که مثل من میشه میمیره
دلم بشکنه حرفی نیست فقط کاش لایقت باشه
میرم از قلب تو بیرون که عشقش تو دلت جا شه
..............................................
این آهنگ رو خیلی دوس دارم
از مازیار فلاحی هست خیلی خیلی قشنگه
ب توکل نام اعظمت
وقتی از دنیا وآدماش خسته وناامید شدی برو کوه و داد بکش «آیا باز هم امیدی هست؟»
اون وقت این جوابو میشنوی:«هست, هست, هست,...»
ما آدما همیشه صداهای بلند رو میشنویم
پر رنگ ها رو میبینیم
و کار هایی سخت رو دوست داریم
غافل از اینکه . . .
خوب ها آسون میان بی رنگ میمونن
و....
بی صدا میرن . . .
